قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷۰ : بینی آن باد که گوئی دم یارستی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۵ : آن جنگی مرد شایگانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۶ : دیوی است جهان پیر و غداری

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۷ : اگر زگردش جافی فلک همی ترسی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۸ : آن قوت جوانی وان صورت بهشتی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۹ : جهانا عهد با من جز چنین بستی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶۰ : ای گرد گرد گنبد طارونی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۱ : آسایشت نبینم ای چرخ آسیائی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۲ : این کهن گیتی ببرد از تازه فرزندان ئوی

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵۳ : ای طمع کرده ز نادانی به عمر هرگزی