قصیدهٔ شمارهٔ ۹۴ : برکن زخواب غفلت پورا سر

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۱ : جز که هشیار حکیمان خبر از کار ندارند

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۲ : نندیشم از کسی که به نادانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۳ : مردم سفله به سان گرسنه گربه

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۴ : این دهر باشگونه چو بستیزد

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۵ : چو تنها بوی گربه‌ات مونس آید

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۶ : ز بند آز به جز عاقلان نرسته‌ستند

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۷ : از بهر چه این خر رمه بی‌بند و فسارند؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۸ : وعدهٔ این چرخ همه باد بود

قصیدهٔ شمارهٔ ۸۹ : فرو مایه چون سیر خورده بباشد