قصیدهٔ شمارهٔ ۷۸ : آمد بهار و نوبت صحرا شد

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۳ : آزردن ما زمانه خو دارد

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۴ : خردمند را می چه گوید خرد؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۵ : کسی که قصد ز عالم به خواب و خور دارد

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۶ : خوب یکی نکته یادم است زاستاد

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۷ : جان و خرد رونده بر این چرخ اخضرند

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۸ : بالای هفت چرخ مدور دو گوهرند

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۹ : چند گردی گردم ای خیمهٔ بلند؟

قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ : ای هفت مدبر که بر این پرده سرائید

قصیدهٔ شمارهٔ ۶۱ : چند گوئی که؟ چو ایام بهار آید