قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۵ : ای آنکه ندیم باده و جامی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶ : ای آنکه به تن ز ارزوی مال چو نالی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۷ : گشتن این گنبد نیلوفری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۸ : ای عورت کفر و عیب نادانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۹ : کارو کردار تو ای گنبد زنگاری
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۰ : سفله جهانا چو گرد گرد بنائی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۶ : به فرش و اسپ و استام و خزینه
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۷ : مکر جهان را پدید نیست کرانه
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ : داری سخنی خوب گوش یا نه؟
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹ : بگسل رسن از بیفسار عامه