رباعی شمارهٔ ۴۸ : ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچ
رباعی شمارهٔ ۴۹ : بنمود بمن یار میان، یعنی هیچ
رباعی شمارهٔ ۵۰ : دل بندهٔ بند سنبل پست تو باد!
رباعی شمارهٔ ۵۱ : صد را، رخت از هیچ الم زرد مباد!
رباعی شمارهٔ ۵۲ : شمع از دل سوزنده خبر خواهد داد
رباعی شمارهٔ ۵۳ : گل را، که صبا، مرغصفت بال گشاد
رباعی شمارهٔ ۲۲ : اوحد، دیدی که هرچه دیدی هیچست؟
رباعی شمارهٔ ۳۸ : زلفت چو شب و چهره چو روزی نیکوست
رباعی شمارهٔ ۲۳ : آتش تپش از جان به تابم بردست
رباعی شمارهٔ ۳۹ : مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوست