شمارهٔ ۷۹ : ای صدر اجل قوام دولت

شمارهٔ ۸۰ : اگر معمار جاه او نباشد

شمارهٔ ۸۱ : عزیز عمر چنان مگذران که آخر کار

شمارهٔ ۶۸ : خادمان را ز بهر آن بخرند

شمارهٔ ۶۹ : منشین با بدان که صحبت بد

شمارهٔ ۷۰ : دوستی گفت صبر کن زیراک

شمارهٔ ۷۱ : ای سنایی کسی به جد و به جهد

شمارهٔ ۷۲ : با دلی رفته به استسقا

شمارهٔ ۷۳ : آخر این آمدنم نزد تو تا چند بود

شمارهٔ ۷۴ – در هجای «معجزی» شاعر : معجزی خود ز معجز ادبار