رباعی شمارهٔ ۱۹ : کوی تو که آواره هزاری دارد

رباعی شمارهٔ ۴ : جان سوخت ز داغ دوری یار مرا

رباعی شمارهٔ ۵ : از بهر نشیمن شه عرش جناب

رباعی شمارهٔ ۶ : اندر ره انتظار چشمی که مراست

رباعی شمارهٔ ۷ : آن سرو که جایش دل غم پرور ماست

رباعی شمارهٔ ۸ : پیوستن دوستان به هم آسان است

رباعی شمارهٔ ۹ : شاها سربخت بر در دولت تست

رباعی شمارهٔ ۱۰ : اکسیر حیات جاودانم بفرست

رباعی شمارهٔ ۱۱ : شوخی که خطش آیهٔ فرخ فالی است

رباعی شمارهٔ ۱۲ : جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست