قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ – در ستایش میرمیران : الاهی تا زمین باد و زمان باد
غزل ۳۹۲ : چو پیش نقش شیرین کوهکن عرض بلا کردی
غزل ۳۹۳ : ای جوان ترک وش میر کدامین لشکری
غزل ۳۹۴ : از برای خاطر اغیار خوارم میکنی
غزل ۳۹۵ : بکش زارم چه دایم حرف از آزار میگویی
غزل ۳۹۶ : ای آنکه عرض حال من زار کردهای
غزل ۳۸۱ : چه شود گرم نوازی به عنایت خطابی
غزل ۳۹۷ : ای مرغ سحر حسرت بستان که داری
غزل ۳۸۲ : چون کوه غم تاب آورد جسمی بدین فرسودگی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : به میدان تاز و سر در آتشم ده باد جولان را