رباعی شمارهٔ ۱۲۶ – کتابخانه ستیغ

ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین

در دامن درد خویش مردانه نشین

ز آمد شد بیهوده تو خود را پی کن

معشوق چو خانگی است در خانه نشین

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ