رباعی شمارهٔ ۱۴۷ – کتابخانه ستیغ

در عشق، اگر بسی ملامت ببری

تا ظن نبری جان به قیامت ببری

انصاف ده از خویشتن، ای خام طمع

عاشق شوی و جان به سلامت ببری؟

برچسب خوردهرباعیات, عراقی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ