رباعی شمارهٔ ۱۶ – کتابخانه ستیغ

دارم ز غم فراق یاری که مپرس

روز سیهی و شام تاری که مپرس

از دوری مهر دل فروزی است مرا

روزی که مگوی و روزگاری که مپرس

برچسب خوردهرباعیات, هاتف اصفهانی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ