رباعی شمارهٔ ۱۰۹ – کتابخانه ستیغ

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

روبه صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز کشتن مگریز

مردار بود هر آنکه او را نکشند

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ