رباعی شمارهٔ ۱۲ – کتابخانه ستیغ

سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب

بار همه خار و خس کشیدیم چو آب

آخر به وطن نیارمیدیم چو آب

رفتیم و ز پس باز ندیدم چو آب

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ