رباعی شمارهٔ ۱۲۶ – کتابخانه ستیغ

هرچند که از خسان جهان سیر آمد

روشن جانی از آسمان زیر آمد

خاقانی از این جنس در این دور مجوی

بر ره منشین که کاروان دیر آمد

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ