رباعی شمارهٔ ۱۷ – کتابخانه ستیغ

طوطی دم دینار نشان است آن لب

غماز و دو روی از پی آن است آن لب

زنهار میالای در آن لب نامم

کآلودهٔ لب‌های کسان است آن لب

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ