رباعی شمارهٔ ۲ – کتابخانه ستیغ

غم کرد ریاض جان مه و سال مرا

آئینه ندارد دل خوشحال مرا

صیاد ز بس که دوستم می‌دارد

بسته است در آغوش قفس بال مرا

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ