رباعی شمارهٔ ۲۴ – کتابخانه ستیغ

آب جگرم به آتش غم برخاست

سوز جگرم فزود تا صبر بکاست

هرچند جگر به صبر می‌ماند راست

صبر از جگر سوخته چون شاید خواست

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ