رباعی شمارهٔ ۲۴۸ – کتابخانه ستیغ

گردون قفسی است سبز پرچشمه چو دام

مرغان همه زین قفس پریدند مدام

دیری است در این قفس ندیده است ایام

یک مرغ چو من همای خاقانی نام

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ