رباعی شمارهٔ ۲۸۷ – کتابخانه ستیغ

دل هرچه کند عشق فزون آید از او

شد سوخته بوی صبر چون آید از او

شاید که سرشک خون برون آید از او

کان رنگ بزد که بوی خون آید از او

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ