رباعی شمارهٔ ۲۸۹ – کتابخانه ستیغ

کو عمر؟ که داد عیش بستانم از او

کو وصل؟ که درد هجر بنشانم از او

کو یار؟ که گر پای خیالش به مثل

بر دیده نهد دیده نگرانم از او

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ