رباعی شمارهٔ ۳۰۵ – کتابخانه ستیغ

دی صبح دمان چو رفت سیاره به راه

سیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه

روز از دم گرگ تا برآمد ناگاه

شد یوسف مشکین رسن سیمین چاه

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ