رباعی شمارهٔ ۳۱۵ – کتابخانه ستیغ

یک نیمه ز عمر شد به هر تیماری

تا داد فلک به آخرم دلداری

بر من فلکا تو را چه منت؟ باری

تا عمر به نستدی ندادی یاری

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ