رباعی شمارهٔ ۳۳۱ – کتابخانه ستیغ

من بودم و آن نگار روحانی روی

افکنده در آن دو زلف چوگانی گوی

خصمان به در ایستاده خاقانی جوی

من در حرم وصال سبحانی گوی

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ