رباعی شمارهٔ ۴۷ – کتابخانه ستیغ

بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوست

گیتیش بگنجدی نگنجد در پوست

عفریت ستم زو که سلیمان نیروست

دربند چو کوزهٔ فقع بسته گلوست

برچسب خوردهخاقانی, رباعیات

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ