رباعی شمارهٔ ۱۰۰۳ – کتابخانه ستیغ

گفتی چونی بیا که چون روزم خوش

چون روز همی درم می‌دوزم خوش

تا روی چو آتشت بدیدم چو سپند

می‌سوزم و می‌سوزم و مسوزم خوش

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ