رباعی شمارهٔ ۱۰۹۶ – کتابخانه ستیغ

در خاموشی چرا شوی کند و ملول

خو کن به خموشی که اصولست اصول

خود کو خموشی آنکه خمش میخوانی

صد بانک و غریو است و پیامست و رسول

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ