رباعی شمارهٔ ۱۱۷۶ – کتابخانه ستیغ

بر بوی وفا دست زنانت باشم

در وقت جفا دست گرانت باشم

با این همه اندیشه کنانت باشم

تا حکم تو چیست آنچنانت باشم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ