رباعی شمارهٔ ۱۱۸۴ – کتابخانه ستیغ

بیرون ز دو کون من مرادی دارم

بی‌شادیها روان شادی دارم

بگشای بخنده آن لبان خود را

زیرا ز گشاد آن گشادی دارم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ