رباعی شمارهٔ ۱۲۱۷ – کتابخانه ستیغ

در بحر خیال غرقهٔ گردابم

نی بلکه به بحر میکشد سیلابم

ای دیده نمی‌خواب من بندهٔ آنک

در خواب بدانست که من در خوابم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ