رباعی شمارهٔ ۱۲۶۰ – کتابخانه ستیغ

عالم جسم است و نور جانی مائیم

عالم شب و ماه آسمانی مائیم

چون از ظلمات آب و گل دور شویم

هم خضر و هم آب زندگانی مائیم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ