رباعی شمارهٔ ۱۲۸۸ – کتابخانه ستیغ

گر ماه شوی بر آسمان کم نگرم

ور بخت شوی رخت بسویت نبرم

زین بیش اگر بر سر کویت گذرم

فرمای که چون مار بکوبند سرم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ