رباعی شمارهٔ ۱۲۹۰ – کتابخانه ستیغ

گر یار کنی خصم تواش گردانیم

هر لحظه به نوعی دگرت رنجانیم

گر خار شدی گل از تو پنهان داریم

ور گل گردی در آتشت بنشانیم

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ