رباعی شمارهٔ ۱۴۰۰ – کتابخانه ستیغ

ای خورده مرا جگر برای دگران

دانم که همین کنی برای دگران

من باد رهی بدم تو راهم دادی

من رستم از این واقعه وای دگران

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ