رباعی شمارهٔ ۱۴۲۳ – کتابخانه ستیغ

ای ماه لطیف جانفزا خرمن من

وی ماه فرو کرده سر از روزن من

ای گلشن جان و دیدهٔ روشن من

کی بینمت آویخته بر گردن من

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ