رباعی شمارهٔ ۱۴۶۰ – کتابخانه ستیغ

در باده‌کشی تو خویش را ریشه مکن

وز باده و از ساده تو اندیشه مکن

با زنگی زلف او در آنور مجوی

اندیشهٔ باریک چنین پیشه مکن

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ