رباعی شمارهٔ ۱۴۷۶ – کتابخانه ستیغ

دیدم رویت بتا تو روپوش مکن

پنهانی ما تو باده‌ها نوش مکن

هر چند دراز کرده بد گوی زبان

ای چشم و چراغ عاشقان گوش مکن

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ