رباعی شمارهٔ ۱۴ – کتابخانه ستیغ

ای آنکه چو آفتاب فرداست بیا

بیرون تو برگ و باغ زرد است بیا

عالم بی‌تو غبار و گرد است بیا

این مجلس عیش بی‌تو سرد است بیا

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ