رباعی شمارهٔ ۱۵۴۲ – کتابخانه ستیغ

ای جان جهان جان و جهان بندهٔ تو

شیرین شده عالم ز شکر خندهٔ تو

صد قرن گذشت و آسمان نیز ندید

در گردش روزگار مانندهٔ تو

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ