رباعی شمارهٔ ۱۶۰۵ – کتابخانه ستیغ

ای با تو جهان ظریف و شادی باره

تو جامه شادیی و مالی پاره

تنها خورشید آن دهد عالم را

کان را ندهد مه و هزار استاره

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ