رباعی شمارهٔ ۱۶۷۱ – کتابخانه ستیغ

از رنج و ملال ما چه فریاد کنی

آن به که به شکر وصل را شاد کنی

از ما چه گریزی و چرا داد کنی

زان ترس که وصل را بسی یاد کنی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ