رباعی شمارهٔ ۱۷۰۵ – کتابخانه ستیغ

ای باد سحر به کوی آن سلسله موی

احوال دلم بگوی اگر یابی روی

ور زانکه ترا ز دل نباشد دلجوی

زنهار مرا ندیده‌ای هیچ مگوی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ