رباعی شمارهٔ ۱۷۳۶ – کتابخانه ستیغ

ای دوست ترا رسد اگر ناز کنی

ناساز شوی باز دمی ساز کنی

زان میترسم در جفا باز کنی

مکر اندیشی بهانه آغاز کنی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ