رباعی شمارهٔ ۱۷۶۱ – کتابخانه ستیغ

ای نفس عجب که با دلم همنفسی

من بندهٔ آن صبح که خندان برسی

ای در دل شب چو روز آخر چه کسی

هم شحنه و دزد و خواجه و هم عسسی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ