رباعی شمارهٔ ۱۷۷۹ – کتابخانه ستیغ

با خندهٔ بر بسته چرا خرسندی

چون گل باید که بی‌تکلف خندی

فرقست میان عشق کز جان خیزد

یا آنچه به ریسمانش برخود بندی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ