رباعی شمارهٔ ۱۸۵۸ – کتابخانه ستیغ

در دل نگذشت کز دلم بگذاری

یا رخت فتاده در گلم بگذاری

بسیار زدم لاف تو با دشمن و دوست

ای وای به من گر خجلم بگذاری

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ