رباعی شمارهٔ ۱۸۵ – کتابخانه ستیغ

ای حسرت خوبان جهان روی خوشت

وی قبلهٔ زاهدان دو ابروی خوشت

از جمله صفات خویش عریان گشتم

تا غوطه خورم برهنه در جوی خوشت

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ