رباعی شمارهٔ ۱۸۶۰ – کتابخانه ستیغ

در روزه چو از طبع دمی پاک شوی

اندر پی پاکان تو بر افلاک شوی

از سوزش روزه نور گردی چون شمع

وز ظلمت لقمه لقمهٔ خاک شوی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ