رباعی شمارهٔ ۱۸۷۹ – کتابخانه ستیغ

دی بلبلکی لطیفکی خوش گوئی

می‌گفت ترانه‌ای کنار جوئی

کز لعل و زمرد و زر و زیره توان

برساخت گلی ولی ندارد بوئی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ