رباعی شمارهٔ ۱۹۲۹ – کتابخانه ستیغ

گرنه حذر از غیرت مردان کنمی

آن کار که دوش گفته‌ام آن کنمی

ور رشک نبودی همه هشیاران را

بی‌خویش و خراب و مست و حیران کنمی

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ