رباعی شمارهٔ ۱ – کتابخانه ستیغ

آن دل که شد او قابل انوار خدا

پر باشد جان او ز اسرار خدا

زنهار تن مرا چو شمع تنها مشمر

کو جمله به نمک‌زار خدا

برچسب خوردهرباعیات, مولوی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ